طبق نظریات جدید علمی، فضای سه بعدی که ما در آن زندگی می کنیم، یک فضای خمیده است؛ به طوری که اگر سفینه ای از یک نقطه شروع به حرکت کند و به زعم خودش در راستای یک خط راست حرکت نماید، سرانجام به نقطه شروع حرکتش خواهد رسید. به عبارت علمی، جهان ما یک جهان سه بعدی است که در جهت بعد چهارم خم شده است.

طبق نظریه نسبیت عام انیشتین، جهان ما یک فضا-زمان خمیده است. به عبارت دیگر فضای سه بعدی ما همانند سطح یک کره، مسطح نیست و مرز و پایانی ندارد و در عین حال محدود است. هر سفر که به زعم ما در یک خط مستقیم صورت گیرد، در واقع مستقیم نیست و در جهت بعد چهارم خم شده است، دقیقا مانند هر خط بر روی کره که در جهت بعد سوم خم شده است.

در فیزیک کلاسیک علاوه بر بعد های سه گانه، زمان به عنوان بعد چهارم شناخته می شود. مساله زمان موضوع بسیار مهمی است که نه تنها انیشتین، بلکه فلاسفه ی پیش از او نیز به آن پرداخته اند. اما حرف ملاصدرا بسیار مهمتر است؛ او زمان را جزو خصوصیات جسم می داند نه مختصات جسم...

" زمان چیزی زائد بر شیء نیست " عبارتی از صدرالمتالهین که از سخنان ارزشمند آن مرحوم در سیصد و پنجاه سال پیش است. ایشان معاصر دکارت بوده اما با دکارت ارتباط نداشته است.

این فیلسوف شرقی که در کهک قم، حدود سیصد سال پیش اسفار می نوشته، می گوید: اجسام عالم ماده دو بعد دارند: بعد مکانی و بعد زمانی. بعد مکانی، طول و عرض و عمقی است که اجسام دارند ( که به قول امروزی ها همان فضای سه بعدی است )، هر موجود مادی طول و عرض و عمق دارد، آن وقت ایشان زمان را بعد جسم و ذاتی جسم می داند، ما جزء ذاتمان است که در این زمان باشیم؛ یعنی اگر من هزار سال پیش بودم دیگر من نبودم. ایشان به این شکل تعبیر می کند که (( فللجسم امتدادان ))، یعنی جسم دو امتداد دارد: امتداد مکانی و امتداد زمانی؛ و مرادش از امتداد همان "بعد " است.

بنابراین هر موجودی با حفظ تمام خصوصیات مادی و دو بعد مکانی و زمانی مخصوص به خود مورد علم و اراده ی حق تعالی است و اگر ابعاد زمانی و مادی آن گرفته شود چیز دیگر خواهد شد.

با توجه به مفاهیم فوق، معنی " زمان " از واژه بعد چهارم مد نظر ما قرار گرفت و سعی بر این شد پارسا گشت به زمان و وقت مسافر ارج نهاده و بهترینها را برای مسافرانش در نظر بگیرد 88487126